(سلام به دوستاي خوب انجمن و ادب دوستان گرامي؛شعري كه انتخاب كردم

 ترجمه ي احمدشاملو واز سروده هاي خانم مارگوت بيكل  شاعرآلماني ست)

خوشحال ميشم نظربدين وبگين كه بازم شعرترجمه بگذارم يانه.

(حسين پوري)

 

******

دلتنگي هاي آدمي را

بادترانه يي مي خواند؛

روياها يش را

آسمان پرستاره ناديده مي گيرد

وهردانه ي برفي

به اشكي نريخته مي ماند.

سكوت

سرشارازسخنان ناگفته است

ازحركات ناكرده

اعتراف به عشق هاي نهان

و شگفتي هاي برزبان نيامده.

دراين سكوت

حقيقت ما نهفته است

حقيقت تو

و من.