رباعی درد
در کنج دلم غروب پروردی درد !
همراه همیشه ام چه نامردی درد !
بی تاب ترین بنده ی عالم شده ام
همواره به درد مبتلا گردی درد !
مریم سادات زهتاب
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۱/۰۷/۰۸ ساعت توسط
|
واگرشعرنبود، من وتو درمقابل عصرآهن، بیش از این کم می آوردیم.