شعر×داستان×ادبیات ایران وجهان

صدای ناب اذان می اید

صدای ناب اذان شبیه دستهای مومن مردی است

که حس دور شدن ،گم شدن ،جزیره شدن را

از ریشه های سالم من بر می چیند

ومن بسوی نمازی عظیم می ایم

وضویم از هوای خیابان است

وراههای تیره ی دود

وقبله های حوادث در امتداد زمان به استجابت من هستند

ولاک ناخن من برای گفتن تکبیر ،قشر فاصله نیست

ومن دعای معجزه می خوانم ،دعای تغییر

برای خاک اسیری که مثل قلعه ی دین ،فصول رابطه اش

به اصلهای مشکل پیوسته ست

واوست که میداند ،که پشت خسته ی ابر

به لحظه های ترد شکستن نیاز دارد

ودفع توطئه ی تخدیر

ولحظه های وحشی رود

ومن که از قساوت نان میدانم ،میدانم که فتح کامل نیست

وهیچ ذهن محاسب ،هنوز نتوانسته است

هجای فاصله ی برگ را زکینه ی پنهان باد بشمارد

وحرص یافتن مروارید ،تمام سطح صدف را

به طرد عاطفه ی شن ،،مجاب خواهد کرد.

شعر از زنده یاد دکتر فاطمه صفارزاده

عابدین زاده